ازارت کنم
ترک ازارم نکردی ، ترک دیدارت کنم
اتش اندازم به جانت بس که ازارت کنم
قلب بیمار مرا دیوانه می پنداشتی
انقدر قلبت بیازارم که بیمارت کنم
من گلی بودم دراین گلشن تو خوارم کرده ای
همچو خاری در میان گل رخان خوارت کنم
همچنان دیوانگان در کوی و بازارت کشم
کهنه کالایت بخوانم بی خریدارت کنم
بعد از این لاف صفا و مهر با مردم مزن
خلق را اگاه از طبع ریا کارت کنم
ای سبک سر دوست میداری سبک سرتر ز خویش
باخبر شهری از ان گفتار و کردارت کنم
هر کجا گویم که هستی وین زبانبازی ز چیست
تا ابد در بند تنهایی گرفتارت کنم